Saturday, 20 August 2016

Naar de Landgoedfair


Gratis naar de Landgoedfair op landgoed Mariënwaerdt in Beesd, dat wilde ik wel. Zo'n entreekaartje kost toch 15 euro, voor mij is dat veel geld. Het enige wat ik voor gratis toegang hoefde te doen was een potje zelfgemaakte jam in te leveren bij de kassa, vóór 12 uur. Nu staat onze kelder nog redelijk vol met potten zelfgemaakte jam, dus een potje kiezen was snel gebeurd. Ik haakte een kek pothoesje voor op de deksel en plakte er een etiket op. Goud, zilver of brons zou het gaan worden.
En zo ging ik op vrijdagochtend rond 11 uur op pad met mijn lekkere jam (vind ik zelf in alle bescheidenheid). De tomtom stuurde me de verkeerde kant op, richting Enspijk. Lekker is dat. Het was wèl een mooie toeristische route, langs prachtige oude boerderijen en weilanden. Ik eindigde op een doodlopende weg die overging in een fietspad. Vlak voor dit pad stond een boerderij met een theetuin. Er stond een meisje van een jaar of tien voor het raam met zo'n blik van 'daar héb je er weer zo één ....'. Ik stopte, wenkte haar en ze zei me dat dit al jaren gebeurde, dat mensen hier strandden, op weg naar Mariënwaerdt. Het meisje legde me in detail (!) de weg uit naar het landgoed.
Na 'drie keer rechts' was ik de draad kwijt, dus bedankte ik haar hartelijk en racete naar Beesd. Gewoon richting Leerdam aanhouden en dan kom je er wel. Eindelijk had ik het landgoed bereikt. Gelukkig maar, want het was bijna twaalf uur en mijn tank was leeg. Ik was wel eens eerder op Mariënwaerdt geweest, maar ik was vergeten hoe groot het terrein was. De laatste meters heb ik halfrennend afgelegd, om maar vóór twaalf uur mijn jam te kunnen inleveren. Dat gedaan kon ik eindelijk uitgebreid en op mijn dooie gemal gaan genieten van de fair, omdat pas om drie uur de prijsuitreiking zou zijn.
Het was prachtig weer, ik genoot. En kijk, ze hadden gehaakte spullen!
Ik keek naar honden- en paardendemonstraties, liep voorbij gezelllige kraampjes en liet het me goed smaken in de Hollandse Weide. Het was jammer dat K er niet bij was, hij moest werken. De foto met de worsten is dan ook speciaal voor hem zodat hij toch nog een beetje kan meegenieten. Wat betreft inkopen heb ik me aardig ingehouden. Ik kocht een bus waxspray voor mijn Mongo Waxcoat, waxcreme is inmiddels hopeloos ouderwets volgens de verkoopster, en een grote rieten tas.
Eerder zag ik ze liggen voor een tientje maar de mijne scoorde ik bij een ander kraampje voor 7,50. En de tas was nog groter ook. Perfect voor het strand of om bollen garen in te bewaren. Bij de stand van Seasons gaven ze gratis Seasons tijdschriften weg. Yay!
Die kan ik dan niet laten liggen, natuurlijk. En ik vind het echt een leuk blad.

Af en toe liep ik langs de jamproeverij. Ik hoorde een vrouw vragen naar haar jam, ze zag hem niet, de mangojam zonder suiker. 
  
 
"We hebben alle exotische vruchtenjams eruitgehaald, want het moet van eigen bodem zijn", zei een proefster. Was ik even blij met mijn pruimen-rabarberjam! Maar toen ik de talloze potjes zag staan schoot de moed me wel in de schoenen. Dit waren wel héel veel inzendingen ... Eindelijk was het moment daar. Er stonden drie potjes op tafel, de mijne stond er niet bij. Hmm ... De dame van de jamwedstrijdorganisatie, van tijdschrift Seasons, vertelde dat ze gerekend hadden op een potje of twintig. Het waren er honderdvijfenzeventig .... De derde prijswinnaar had sinaasappel gebruikt in haar jam (sinaasappel?? van eigen bodem??). Ze werd omgeroepen, maar het bleek dat de verkeerde deksel, met dus de verkeerde naam, op het potje was geschroefd. 'n Ietwat gênante blunder. De eerste prijs ging naar iemand die gefermenteerde cassisbessen gebruikt had. Ja hallo, gefermenteerde cassisbessen, daar kan ik niet tegenop. Maar maakt niet uit, ik heb in ieder geval een leuke middag gehad. Ik heb mijn jam weer terug. En lékker dat ie is!

Tot de volgende keer!

PS: Dit is een niet-gesponsorde blog post.




No comments:

Post a Comment